मन वढाय वढाय....

पाशवी पाशात। अडकला पक्षी। लालेलाल नक्षी। भूमीवर।।१।। किती तडफडे। किती कळवळे। तरी नच फळे। यत्न त्याचे।।२।। करी धडपड। सुटण्याची किती। परी झोळी रीती। राही त्याची।।३।। युगानुयुगांची। विफल साधना। विसरे यातना। अखेरीस।।४।। पाशवी पाशाच्या। प्रेमात पडला। पक्षी अडकला। कायमचा।।५।। बदलला सूर। राहून पाशात। आता गाई गीत। बंधनांचे।।६।। स्वामी म्हणे पाश। कसा सोडवावा। कसा मुक्त व्हावा। पक्षी देवा।।७।। -स्वामी संकेतानंद

  आयटीचे अभंग     क्युबिकली दिन । कंटाळवाणा सारा ॥ कामाचा भारा । रोजचाच ॥ कीबोर्डवरी नुस्ती । बोटे चालली ॥ रात्र विझली । कामापायी ॥ आयटीत गेला । गुदमरून जीव ॥ कोणा नाही कीव । स्वामी म्हणे॥     कळपाचा मेंढर । तैसा मी चाललो ॥ रुततच गेलो । गाळात या॥ स्वतंत्र प्रज्ञा । विझुनिया गेली ॥  निर्बुद्ध हमाली । केली सारी ॥ आता गा देवा । करावी सुटका ॥ झालो मी फाटका । स्वामी म्हणे॥