’सोपा’ उपाय ??

’फुकट ते पौष्टिक’ च्या ’पिपा’सेला आळा घालणारा ’सोपा’ उपाय.

कथा - कारखान्यातले भूत

भुतांच्या अस्तित्व शोधण्याचा प्रयत्न करणार्‍या मुलाची कथा

भाषांतरित कथा: म्हणी वि. म्हणी(मूळ बंगाली कथा "कॉथा vs कॉथा"चे भाषांतर)

दिव्य मराठीच्या मधुरिमा दिवाळी विशेषांकात छापून आलेली ही एक भाषांतरित कथा. मूळ कथालेखक बंगाली भाषेतील सुप्रसिद्ध लेखक शीर्षेन्दु मुखोपाध्याय हे आहेत.

कथा वाचण्यासाठी इथे टिचकी मारा.

सार्थक? निरर्थक?

प्रतिक्रियावादी समाज में समाहित 
सारे क्रियाकलापों के,
सारे होहल्लों के,
सारे हुड़दंगों के
मध्य में कोई इतना सुस्थिर
कैसे रह सकता है?
क्या यह स्थितप्रज्ञता है?
या है निठल्लापन? 


संवेदनाओं के सागर में
गोते लगाना ही
क्या जीवन का सार्थक है?
या निरर्थक है
जीवन की सार्थकता का अनुसंधान?

-संकेत

आम्हां न मिळे ब्लॉक


आम्हां न मिळे ब्लॉक। न मिळेच बॅन।
जालियाची व्हाण। न मिळे आम्हां।।

कपाळाची आठी। हातातली काठी।
एकमेकां पाठी। न कळे आम्हां।।

रोज रोज टॅगा। हॅशटॅग आणा।
रोजचा बहाणा । छळण्याचा।।

स्वाम्या म्हणे बुक। गुड गुड ठेवा।
आणि खावा मेवा। सर्व घरी।। 

- सर्वमेळा(स्वामी संकेतानंद)

उपरांत


चंदन पर खिलेंगे
पावक-मुकुल
धरा और व्योम
भावुक, व्याकुल

दाह दमकेगा
कोपल कोपल
संध्या सुरभित 
सांद्र सोनल

अस्वस्थ स्वर
क्रंदन विमल
जीवन चक्र
सम्पूर्ण सुफल

लौट जाएँगे
मानुष विकल
विदग्ध काष्ठ
अचेत शीतल

दीप्तिमान किन्तु
समय का स्मृति-पटल
अविरत...
अटल.

- संकेत

हिरव्या कुरणांबाहेर


हिरव्या कुरणांबाहेर
बसले आहेत अजस्र देहाचे
अक्राळविक्राळ चौकीदार
भालेबंदुकातोफा घेऊन

हिरव्या कुरणांबाहेर
बुभुक्षित गुरांचा
आशाळभूत कळप
माती उकरून सुकलेल्या
गवतांच्या मुळ्या
खात आहे

हिरव्या कुरणाला आहे 
उंचच उंच
गंजलेले लाल काटेरी कुंपण

गंजलेल्या कुंपणावर चढण्याचा
प्रयत्न करत आहेत गुराखी
सोलवटलेल्या कातडीने

हिरव्या कुरणांत आपसूकच
खत वाहत येत असते
आणि हिरवी कुरणे
हिरवीकंच होत असतात

-संकेत

स्वामींचे अभंग-२

पाशवी पाशात। अडकला पक्षी। लालेलाल नक्षी। भूमीवर।।१।।
किती तडफडे। किती कळवळे। तरी नच फळे। यत्न त्याचे।।२।।
करी धडपड। सुटण्याची किती। परी झोळी रीती। राही त्याची।।३।।
युगानुयुगांची। विफल साधना। विसरे यातना। अखेरीस।।४।।
पाशवी पाशाच्या। प्रेमात पडला। पक्षी अडकला। कायमचा।।५।।
बदलला सूर। राहून पाशात। आता गाई गीत। बंधनांचे।।६।।
स्वामी म्हणे पाश। कसा सोडवावा। कसा मुक्त व्हावा। पक्षी देवा।।७।।

-स्वामी संकेतानंद

झाडीबोली कविता- लाल

पहाडावरची लाल माती
एक दिवस खसली
खसत खसत जाऊनस्यानी
सयरामंदी पोचली

वावरावरची लालमाती
माट्यासंग उडली
उडत उडत जाऊनस्यानी
सयरामंदी बसली

सयर झाले लाललाल
सप्पाच्या सप्पा लाल

लाल रंग
परसाच्या फुलाईचा
जंगलाच्या विस्तूचा
लाल रंग
उगोत्या सूर्याचा
जरत्या निव्याचा

खोकलून खोकलून
छाती होते लाल
पायाले काटा गडते
माती होते लाल

लाल रंग
धमनीच्या पान्याचा
जवसाच्या घान्याचा
लाल रंग
तिखट बुकनीचा
कपार कुकवाचा

हा सप्पायचा सप्पाय लालरंग
सयरात असा जाऊन बसला
घरात घुसला, नळात धसला
रस्त्यात वायला, गाडीत परला

सयरावर लाललाल
कापन बसून रायली
दिवस का रात बी
लाल होऊन रायली

काऊन विचारता, 'मंग का झाला?'
रंगारंगाचा सयर लालरंग झाला
हाच त जी बोहोत होऊन गेला

---------------------------------
खसली= खचली
माट्या= वावटळ
बुकनी= तिखट
आणखी काही शब्द कळले नसल्यास विचारणे.

प्रो टीप:- य च्या जागी ह आणि र च्या जागी ळ वाचल्यास बरेचसे अर्थ लागू शकतात.

-संकेत

देव गंधार

तुम जब देव गंधार गाती हो
संसारबंधनों में जकड़ जाती है
फिर से यह विमुक्त आत्मा 

तुम्हारे नीरजनयनों के
नीर से भीगे भावुक पल
पुन: लौट आते हैं 

और तुम से दूर जाने का
मेरा हर एक प्रयास
तुम्हारे अधरों पर थम जाता है

-संकेत

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More