पोस्ट्स

जिजीविषा

  टॉवरांच्या पांढऱ्या जलाशयात उगाच उगवून आलेल्या करड्याकाळ्या टेकड्यांचे तण. मध्येच झाडांचा हिरवा तवंगही थबकलेला कुठे कुठे... जेसीब्या आणि पोकलेनी घेऊन आम्ही स्वच्छता अभियान  धडाक्यात राबवत आहोत... स्वच्छतेतून समृद्धीकडे घोडदौड सुरू आहे. या जिंदादिल जलाशयाचा आठी दिशांना प्रीतिसंगम होतो खळखळ वाहणाऱ्या  अवखळ काळ्या रस्त्यांबरोबर.. तीन नद्या अन दोन खिंडी या प्रेमी जीवांना विलग करू पाहतात.. तोंड काळं केलंय आम्ही नद्यांचं थोबाड फोडलंय खिंडीचं.. अस्साच धडा शिकवला पाहिजे पाषाणहृदयी प्रतिगाम्यांना. नाना जातींचे साठ लक्ष जीव या जलाशयात गुण्यागोविंदाने नांदत आहेत. पण कुणीतरी आहे वरती त्यांच्या स्पेसवर  अतिक्रमण करू पाहत आहे.. अतिवृष्टी, पूर वगैरे अतिघातक अत्याधुनिक  तंत्रे वापरू पाहत आहे.. आता जलाशयातील जीवांनी एकजुटीने मुकाबला केला पाहिजे.. या क्रूरकर्मा, काळतोंडया पावसाला कायमचा ढगात धाडला पाहिजे -संकेत १५ जुलै २०१९

म्हातारे!

म्हातारे तुझ्या ओंजळीत बकुळफुले सुगंधित दरवळे गे आसमंत सान्निध्यात तुझ्या म्हातारे तुझ्या नयनी ब्रह्मतेजाचे गे पाणी बहरली गे धरणी मोतीयाने कशी म्हातारे तुझी वैखरी पंचतत्वांना उद्धारी जणू तुझ्या अभ्यंतरी परा बोलावते म्हातारे तुझ्या कुशीत खेळे दिवस निशीथ मृत्यूही उभा वेशीत रेंगाळत राहे म्हातारे तुझा सहवास की मायेचा गे गळफास आता भावबंधाचा पाश तोडवेना मला -संकेत २९ जुलै २०१९

भाषांतरित कथा: म्हणी वि. म्हणी(मूळ बंगाली कथा "कॉथा vs कॉथा"चे भाषांतर)

दिव्य मराठीच्या मधुरिमा दिवाळी विशेषांकात छापून आलेली ही एक भाषांतरित कथा. मूळ कथालेखक बंगाली भाषेतील सुप्रसिद्ध लेखक शीर्षेन्दु मुखोपाध्याय हे आहेत. कथा वाचण्यासाठी इथे टिचकी मारा .

सार्थक? निरर्थक?

प्रतिक्रियावादी समाज में समाहित  सारे क्रियाकलापों के, सारे होहल्लों के, सारे हुड़दंगों के मध्य में कोई इतना सुस्थिर कैसे रह सकता है? क्या यह स्थितप्रज्ञता है? या है निठल्लापन?  संवेदनाओं के सागर में गोते लगाना ही क्या जीवन का सार्थक है? या निरर्थक है जीवन की सार्थकता का अनुसंधान? -संकेत

आम्हां न मिळे ब्लॉक

आम्हां न मिळे ब्लॉक। न मिळेच बॅन। जालियाची व्हाण। न मिळे आम्हां।। कपाळाची आठी। हातातली काठी। एकमेकां पाठी। न कळे आम्हां।। रोज रोज टॅगा। हॅशटॅग आणा। रोजचा बहाणा । छळण्याचा।। स्वाम्या म्हणे बुक। गुड गुड ठेवा। आणि खावा मेवा। सर्व घरी।।  - सर्वमेळा(स्वामी संकेतानंद)

उपरांत

चंदन पर खिलेंगे पावक-मुकुल धरा और व्योम भावुक, व्याकुल दाह दमकेगा कोपल कोपल संध्या सुरभित  सांद्र सोनल अस्वस्थ स्वर क्रंदन विमल जीवन चक्र सम्पूर्ण सुफल लौट जाएँगे मानुष विकल विदग्ध काष्ठ अचेत शीतल दीप्तिमान किन्तु समय का स्मृति-पटल अविरत... अटल. - संकेत

हिरव्या कुरणांबाहेर

हिरव्या कुरणांबाहेर बसले आहेत अजस्र देहाचे अक्राळविक्राळ चौकीदार भालेबंदुकातोफा घेऊन हिरव्या कुरणांबाहेर बुभुक्षित गुरांचा आशाळभूत कळप माती उकरून सुकलेल्या गवतांच्या मुळ्या खात आहे हिरव्या कुरणाला आहे  उंचच उंच गंजलेले लाल काटेरी कुंपण गंजलेल्या कुंपणावर चढण्याचा प्रयत्न करत आहेत गुराखी सोलवटलेल्या कातडीने हिरव्या कुरणांत आपसूकच खत वाहत येत असते आणि हिरवी कुरणे हिरवीकंच होत असतात -संकेत